środa, 4 listopada 2015

1.2 Tajna przeszłość

... nie moge z tobą być ze względu na moją przeszłość.
Powiedziała Ola. Jacka zamurowało nic nie wiedział o  przeszłości Oli. Wykrztusił tylko,
- Dlaczego? Co,  jestesteś karana ?
Jacek był w takim szoku że nie dotarło do niego że  kto był karany nie może pracować w policji.
- Nie, nie o to chodzi ale wam wszystkim a głównie tobie grozi śmierć. A ja za waszą śmierć będe odpowiedzialna. Kocham cię ale nie moge z tobą być. Przykro mi.
- No dobra , okej.
Jacek wyszedł z domu Oli bez słowa pożegnania. Olce było tak przykro że zaczeła płakać.
- Czemu przez moją przeszłość nie mogę sobie ułożyć życia?!
Ola od pewnego czasu bardzo zaprzyjaźniła się z Emilką i Moniką, ale Moniki nie było w kraju a przecież nie będzie dzwonić do niej tylko po to żeby się podzielić swoimi rozterkami sercowymi. Nadodatek oczywiście nikt na komendzie ( oprócz ojca Olki ale on miał tą sprawe gdzieś ) nie znał tej historii. Więc Ola postanowił zadzwonić do Emilki.
-  Halo?
- Cześć Emilka wiesz mogłabyś do mnie przyjść ?
- Tak oczywiście, coś się stało ?
- Tak.
Ola poczekała na Emilkę. Dziewczyna Przyszła po 5 minutach.
- Hej Ola co się stało? Wszystko Ok?
Zapytała Emilka widząc stan swojej przyjaciółki.
- Tak, musiałam zerwać z Jackiem.
Powiedziała ze łzami w oczach.
- Prykro mi ale powiedziałaś że musiałaś, dlaczego?
Zapytała Emilka która nic nie wiedziała o tragicznym dzieciństwie Oli.
- Po prostu musiałam, nie mogę ci nic powiedzieć. To dla twojego dobra.
Powiedziała Ola którą cała ta sytuacja już dobiła.
Potem dziewczyny gadały jakieś 2 godziny i Emilka poszła do domu. Ola zadzwoniła do ojca i powiedziała mu że jutro chce iść do pracy na drugą zmiane. Nie chciała nikogo widzieć ze swoich przyjaciół. Na drugiej zmianie nikogo Ola nie znała, więc była to jedyna opcja bo druga to wziąść wolne.
- Nie, nie będe taka słaba musze się postawić rzeczywistości.
Powiedziała Ola na głos. Chciała się tym podbudować ale niezbyt jej się to udało.
- Pomału trace przyjaciół i chłopaka. Ja to nie mam szczęścia w życiu.
Powiedziala Ola i poszła spać.


_______________________________

Wiem że krótkie ale tak jakoś wyszło ale jak mi się uda to  zaniedługo poznacie dzieciństwo Oli. A teraz prosze i błagam piszcie w komentarzach jak wam się podobało. Plis!
Emilka ;)
                         


3 komentarze:

  1. No no no zaintrygowałaś mnie. Masz fajny styl pisania i umiesz wciągnąć ludzi w twoje opowiadania. Mi się podoba i na pewno będę czytała. Zapraszam na mój blog.
    Pozdrawiam i życzę weny.
    Gosia.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dzięki, też czytam twojego bloga i jest super. Właśnie między innymi dzięki twojemu blogowi zaczełam pisać mojego. :)

      Usuń
  2. Dopiero zaczęłam czytać a już mnie wciągnęło ;) masz talent!

    OdpowiedzUsuń